De rol van water

Onze benadering

Wij mensen bestaan voor 70% uit water, werd ons op school al geleerd. Hoe dan? Immers, wij leerden op jonge leeftijd ook dat water óf vloeibaar was, óf in bevroren toestand, óf kookte en stoom werd (gas). Toch weten we dat het water in ons lichaam onmogelijk in de vorm van ijs of in de vorm van stoom aanwezig kan zijn, dus moet het wel in vloeibare vorm aanwezig zijn. Toch?

Maar is dat wel zo? Wanneer wij gewond raken, gaan wij bloeden. Bloed bestaat inderdaad voor een groot deel uit water, maar wanneer we gewond raken, lekken wij alleen maar bloed en geen water. Dit ondanks het feit dat er zeer veel water (de 70%) in vloeibare vorm in ons lichaam aanwezig zou moeten zijn. Merkwaardig toch?

Wij weten wel dat mensen vocht (lees: water) in bijvoorbeeld voeten, enkels, knieën of de rest van de benen kunnen hebben. Mensen hebben dan oedeem en het water doet dan wat je ervan zou verwachten; door de zwaartekracht hoopt het zich voornamelijk op in het onderste deel van ons lichaam. Waarom doet de rest van die 70% water dat dan niet? Waarom ziet ons lichaam er niet uit en voelt ons lichaam ook niet aan alsof het overwegend uit water bestaat?

Het water in ons lichaam bevindt zich namelijk in de ‘vierde fase van water’ en dan krijgt het een gelvorm! Dit is ook de reden waarom het grootste deel van ons lichaam aanvoelt als ‘iets’ dat gevuld is met gel. In een gezond lichaam wordt het water ‘gestructureerd’ en krijgt het een gelvorm, met een vrijwel ondoordringbare, kristalachtige structuur. De ondoordringbaarheid van deze (honingraatachtige) structuur beschermt onze cellen op allerlei plaatsen en manieren. Zeker ook in onze slagaders vormt deze gellaag een beschermende ‘coating’ tegen alles wat de vaatwand in wil dringen en daar niet hoort te komen. Ook onze cholesteroldeeltjes kunnen daar dan onmogelijk doorheen. Maar; wij hebben het hier over een gezond lichaam. Wanneer het lichaam niet voldoende gezond is, of ronduit ongezond, raakt het lichaam in een situatie waarbij het niet voldoende in staat is om ons water te structureren en raken wij die beschermende gellaag kwijt. Onze vaatwand raakt dan onbeschermd. Om scheuren ervan te voorkomen gaat het lichaam een beschermende korst, de zogenaamde ‘plaquelaag’, creëren; dit is op zich geen gekke strategie van ons lichaam, zeker wanneer die plaquelaag zich door ‘calcificatie’ stabiliseert (dat is de zogenaamde harde plaque).

Maar! Wanneer de vaatwand ook nog eens chronisch ontstoken is als gevolg van verkeerde voeding en lifestyle, wordt het lichaam gedwongen om met ‘reparatie-acties’ bezig te blijven, waardoor de plaquelaag steeds dikker wordt en de betreffende slagader kan gaan blokkeren. De wond is ontstoken en begint op enig moment met het lekken van bloed. Er moeten dan stollingsmiddelen naartoe om dit bloeden te stoppen, er moeten immuuncellen naartoe om ‘de locatie’ te beschermen tegen ziekteverwekkers, er moeten reparatiestoffen naartoe, enz. Wanneer het lichaam weer gezonder wordt, geneest de ontsteking en komt alles weer terug naar normaal. Maar wanneer iemand structureel veel of het meeste fout doet, zoals eerder aangegeven, dan krijgt het lichaam de ontsteking niet onder controle en raakt de vaatwand chronisch ontstoken. Wij zijn dan, linea recta, op weg naar hart- en vaatziekten. Je krijgt geen hart- en vaatziekten door een te hoog cholesterolgehalte, zoals in de reguliere zorg geroepen wordt; je krijgt hart- en vaatziekten door het onvermogen om je water te structureren.

Dit is overigens nog maar één facet van de extreem belangrijke rol van water in ons lichaam. Ons lichaam kan het water alleen maar structureren wanneer het elektrisch geladen is, en deze elektrische lading is nu precies waardoor wij leven. Wij zijn elektrische wezens; zonder deze elektrische spanning zijn wij dood. Deze spanning zorgt voor spanningsverschillen in onze cellen, waardoor alle biochemische en fysiologische processen werken.

De kern van deze boodschap is dat het ronduit van levensbelang is om je lichaam in staat te houden om ons water te kunnen structureren. Oedeem ontstaat wanneer ons lichaam daartoe niet meer goed in staat is, maar veel grotere problemen liggen op de loer, want het bastion dat dan meestal als eerste valt is ons vaatstelsel.

Weet overigens dat het water dat wij in ons lichaam hebben, daar op twee manieren kan komen. Het overgrote deel creëren wij zelf door onze stofwisseling; dit noemt men metabolisch water. De tweede manier is door water te drinken. Maar! Het water dat een (optimaal) gezond lichaam produceert, is superieur aan het water dat wij drinken. Metabolisch water heeft, in principe, geen of weinig deuterium (semi-zwaar water). Dit in tegenstelling tot het water dat wij van buiten ons lichaam binnenkrijgen. Te veel water drinken is daarom, doorgaans, niet verstandig. Drink wanneer je dorst hebt, al zijn dat niet de acht glazen die ons door diverse partijen worden voorgeschreven.

Wat we in deze sessie behandelen

Weten hoe je je water moet structureren is van essentieel belang. De beste manieren hiervoor zijn onder meer:

• infraroodstraling, door met name in de zon te gaan (ook wanneer het bewolkt is)
• aarden
• de juiste voeding eten
• voldoende liefde en connectie hebben met mensen
• het vooraf elektrisch laden van drinkwater — gebruik bij voorkeur mineraalwater en voeg daar wat gezonde zouten aan toe

Gerelateerde thema-sessies

De rol van water in ons lichaam is net zo groot als magisch. Hoe je jouw lichaam het beste kunt helpen je water te structureren, lichten wij graag verder toe in een fascinerende sessie hierover.